Οι δικοί μου ήρωες της ποπ κουλτούρας είναι οι ελάσσονες ποιητές της. Αυτοί που δεν έγιναν μύθοι -όπως ο Michael Jackson ας πούμε, που ο θάνατός του έγινε τσίρκο-, αυτοί που το έργο τους δεν θα προκαλεί συζητήσεις στον αιώνα τον άπαντα αλλά θα το θυμούνται ελάχιστοι και κάθε τόσο θα ανασύρουν κάποιον δίσκο τους, θα τον βάζουν να παίζει και θα δακρύζουν που είναι μόνοι, που βρέχει, που ο δημιουργός τους έχει πεθάνει. Δεν θα μιλάνε πια γι’ αυτούς, δεν θα ‘χει νόημα, ξέροντας πως κάθε φορά που θα αναφέρουν το όνομά τους οι άλλοι θα ρωτάνε: «ποιος;»
Η μουσική (κι όλες οι τέχνες) είναι γεμάτη από ελάσσονες ποιητές. Από ωραίους τύπους που έχουν μέσα τους μια φλόγα και την πίστη που χρειάζεται, που δεν θέλουν να κάνουν φασαρία γύρω απ’ το όνομά τους, που δεν γεννήθηκαν για να ηγηθούν ή να ξεχωρίσουν. Απλοί, αληθινοί, γεμάτοι, ουσιαστικοί, με παιδική ψυχή, σκοτεινούς εφιάλτες, φόβους και ανασφάλειες, που τα φέρνουν δύσκολα πέρα, που νιώθουν άνετα μόνο με άλλους ελάσσονες.
Ο Vic Chesnutt δεν άντεξε άλλο στο καροτσάκι κι ο Rowland S. Howard δεν μπόρεσε να νικήσει τον καρκίνο. Ο τρόπος όμως που έζησαν τη ροκ ιστορία τους είναι αληθινός και όμορφος.
Popularity: unranked [?]
This entry was posted in music and tagged features, music. Bookmark the
permalink. Both comments and trackbacks are currently closed.
Mingle
ΓΕΙΑ ΣΟΥ VIC (ΚΙ ΕΣΕΝΑ ROWLAND S. HOWARD)
Οι δικοί μου ήρωες της ποπ κουλτούρας είναι οι ελάσσονες ποιητές της. Αυτοί που δεν έγιναν μύθοι -όπως ο Michael Jackson ας πούμε, που ο θάνατός του έγινε τσίρκο-, αυτοί που το έργο τους δεν θα προκαλεί συζητήσεις στον αιώνα τον άπαντα αλλά θα το θυμούνται ελάχιστοι και κάθε τόσο θα ανασύρουν κάποιον δίσκο τους, θα τον βάζουν να παίζει και θα δακρύζουν που είναι μόνοι, που βρέχει, που ο δημιουργός τους έχει πεθάνει. Δεν θα μιλάνε πια γι’ αυτούς, δεν θα ‘χει νόημα, ξέροντας πως κάθε φορά που θα αναφέρουν το όνομά τους οι άλλοι θα ρωτάνε: «ποιος;»
Η μουσική (κι όλες οι τέχνες) είναι γεμάτη από ελάσσονες ποιητές. Από ωραίους τύπους που έχουν μέσα τους μια φλόγα και την πίστη που χρειάζεται, που δεν θέλουν να κάνουν φασαρία γύρω απ’ το όνομά τους, που δεν γεννήθηκαν για να ηγηθούν ή να ξεχωρίσουν. Απλοί, αληθινοί, γεμάτοι, ουσιαστικοί, με παιδική ψυχή, σκοτεινούς εφιάλτες, φόβους και ανασφάλειες, που τα φέρνουν δύσκολα πέρα, που νιώθουν άνετα μόνο με άλλους ελάσσονες.
Ο Vic Chesnutt δεν άντεξε άλλο στο καροτσάκι κι ο Rowland S. Howard δεν μπόρεσε να νικήσει τον καρκίνο. Ο τρόπος όμως που έζησαν τη ροκ ιστορία τους είναι αληθινός και όμορφος.
Popularity: unranked [?]