της Nadiezda Stroutskova (decadance@ymail.com) | 14/01/2010
Η χρονιά που πέρασε τάραξε λίγο έως πολύ τα νερά των εγχώριων χορευτικών δεδομένων. Πολλές εξελίξεις και νέα πρόσωπα, πολλά ακόμα τα προβλήματα και οι ελλείψεις και μια κοινωνική εξέγερση (όπως τελικά ονομάστηκε) του Δεκέμβρη 08, που πυροδότησε αντιδράσεις και δράσεις σε μια πολύ μικρή μερίδα της καλλιτεχνικής φούσκας... Απ’ όλα είχε ο μπαχτσές...
Από τις πρώτες παραστάσεις της περασμένης χρονιάς υπήρξε ο Τιτανικός, σε σκηνοθεσία του Κ. Ρήγου, για το Εθνικό Θέατρο. Μετά την επιτυχημένη Bossa Nova, μια δεύτερη παραγωγή, για το ίδιο θέατρο, του Κ. Ρήγου, ο οποίος αναμειγνύοντας ξανά ηθοποιούς και χορευτές ταξίδεψε με τους θεατές στο παρθενικό και τελευταίο ταξίδι του Τιτανικού.
Με χορό, και συγκεκριμμένα με μια δημιουργία μικρής διάρκειας του Δ. Παπαϊωάννου, εγκαινιάστηκε η Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το περασμένο φθινόπωρο. Με το Πουθενά, οι θεατές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τους κρυφούς μηχανισμούς και τις δυνατότητες της ανακαινισμένης σκηνής του κτηρίου Τσίλλερ.
Η τάση των τελευταίων ετών του Εθνικού Θεάτρου να παρουσιάζει χοροθεατρικές παραστάσεις είναι σαφώς πολύ σημαντική και καλοδεχούμενη… με την ελπίδα όμως σταδιακά να ανοίξουν οι πόρτες του και σε νεότερους, λιγότερο γνωστούς, αλλά ταλαντούχους και πολλά υποσχόμενους χορογράφους…
http://www.n-t.gr/
Από την άλλη μεριά, στο Βορρά, το Κρατικό Θεάτρο Βορείου Ελλάδος -και συγκεκριμένα το Χοροθέατρο-, μετά από παύση της λειτουργίας του για έναν ολόκληρο χρόνο έβαλε και πάλι μπροστά! Σε χορογραφία του Αντώνη Φωνιαδάκη παρουσίασε το Νοέμβριο το έργο Ρωμαίος και Ιουλιέττα. Δυστυχώς όμως, μετά από αυτή την παραγωγή μπαίνει άλλη μία άνω τελεία στο κεφάλαιο Χοροθέατρο του ΚΘΒΕ, αφού αυτό παύει να απασχολεί μόνιμα χορευτές για άλλη μια φορά. Η τύχη του έχει αφεθεί στα χέρια του νυν καλλιτεχνικού διευθυντή, Σωτήρη Χατζάκη, και του Υπουργείου Πολιτισμού. Άλλη μια σοβαρή απώλεια για τη Βόρεια χορευτική (μη) πραγματικότητα…
http://www.ntng.gr/
Την άνοιξη, το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων έδωσε το ετήσιο ραντεβού του με το κοινό για 8η χρονιά, όπου 43 ομάδες φιλοξενήθηκαν σε 4 κεντρικά θέατρα για έναν περίπου μήνα. Πανικός! Τι να πρωτοδεί κανείς, ειδικά σε μια περίοδο όπου ξεκινάει το Φεστιβάλ Αθηνών και ακολουθούν το Φεστιβάλ Χορού του Δ. Αθηναίων και της Καλαμάτας… Ένα ζύγισμα βρε παιδιά, έλεος!
Άραγε η τοπική παραγωγή κέρδισε το στοίχημα, έπαιξε σε γεμάτα θέατρα; Δυστυχώς η απάντηση είναι αρνητική και η ανάγκη για ένα τουλάχιστον θέατρο αποκλειστικά για το χορό είναι άκρως επιτακτική για την επιβίωσή του. Επίσης, ένας πιο άμεσος και αισθητικά πιο εκσυγχρονισμένος τρόπος επικοινωνίας του με το ευρύτερο κοινό, είναι επειγόντως απαραίτητος!
Πάντως, κατά κάποιο μαγικό τρόπο, τα εγκαίνια του πολιτιστικού κέντρου «Πολύτροπον», του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη στην οδό Πειραιώς, έγιναν την κατάλληλη στιγμή και από το φθινόπωρο του 09 παρουσιάζονται εκεί αρκετές χορογραφικές δουλειές. Αμφιλεγόμενη είναι βέβαια η καταλληλότητα του εν λόγω χώρου για τον πειραματικό χορό και στα αρνητικά οι υψηλές τιμές των εισιτηρίων του…
http://www.mcf.gr/
Χωρίς αμφιβολία, ο τρόπος που έχει θεσπιστεί και λειτουργεί το θέμα των «επιχορηγήσεων» για το χορό είναι αδιανόητος. Αν φανταστεί κανείς ότι όλες σχεδόν οι επιχορηγορηγούμενες ομάδες δουλεύουν υπό τρομερή πίεση χρόνου για ένα διάστημα 2-3 μηνών, συνήθως με μεγάλη δυσκολία ανεύρεσης ακατάλληλων -ως επι το πλείστον- χώρων για να παρουσιάσουν, για ένα μικρό αριθμό παραστάσεων, τα νέα τους έργα, σχεδόν όλες μαζί και σε αναμονή της εκταμίευσης των χρημάτων… Ελλείψει άλλων πόρων οι ομάδες και οι χορογράφοι αναγκάζονται να κάνουν πολλών ειδών εκπτώσεις στο καλλιτεχνικό τους έργο, να παίρνουν δάνεια διαφόρων ειδών, να κακοπληρώνουν τους συντελεστές τους και εντέλει να μη φτάνουν αυτά τα έργα στο ευρύτερο κοινό, πόσω μάλλον να έχουν την ευκαιρία για μια διεθνή πορεία. Μόνες ελπίδες και λύσεις, ο προσωπικός αγώνας των δημιουργών να στείλουν ένα καλό βίντεο σε ξένα φεστιβάλ και θέατρα και οι κατά καιρούς «πλατφόρμες», όπως το Σύστημα Αθήνα (τεύχος 46), ή η Πλατφόρμα Σύγχρονου Ελληνικού Χορού, που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια στο Μέγαρο και η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2010.
http://www.ekethech.gr/ | www.choreographers.gr
Με αφορμή όλα τα παραπάνω, αλλά και πολλά παραλειπόμενα, τα οποία συμβάλλουν στο να θεωρούνται οι καλλιτέχνες σε αυτή τη χώρα άτομα γραφικά και Δον-Κιχωτικά, θεσπίστηκε και το πολυαναμενόμενο σωματείο της χορευτικής κοινότητας, με την περίεργη ομολογουμένως ονομασία Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ. Το πρώτο δεκαήμερο του 2010 αναμένεται και η δεύτερη μεγάλη γενική συνέλευση, όπου θα συζητηθούν τα πολλά και φλέγοντα ζητήματα του χώ(ο)ρου…
http://sexwxo.blogspot.com/
Αξίζει πάντως να ανακαλύψει κανείς τη νέα χορευτική σκηνή σε αυτή τη χώρα… θα διαπιστώσει ότι έχουν αλλάξει πολλά, οι νέοι χορογράφοι βρίσκονται πλέον πιο κοντά σε αυτό που συμβαίνει σήμερα στη διεθνή σκηνή και οι δυνατότητες των χορευτών μας είναι υψηλότατες και περιλαμβάνουν πολλά πέρα από το σώμα…
Οι περισσότεροι έχουν αρκετά να δώσουν, with a little help from…
HAPPY NEW GEAR !!!
Loading...
Mingle
DANCE ME TILL THE END OF 2009
Η χρονιά που πέρασε τάραξε λίγο έως πολύ τα νερά των εγχώριων χορευτικών δεδομένων. Πολλές εξελίξεις και νέα πρόσωπα, πολλά ακόμα τα προβλήματα και οι ελλείψεις και μια κοινωνική εξέγερση (όπως τελικά ονομάστηκε) του Δεκέμβρη 08, που πυροδότησε αντιδράσεις και δράσεις σε μια πολύ μικρή μερίδα της καλλιτεχνικής φούσκας... Απ’ όλα είχε ο μπαχτσές...
Από τις πρώτες παραστάσεις της περασμένης χρονιάς υπήρξε ο Τιτανικός, σε σκηνοθεσία του Κ. Ρήγου, για το Εθνικό Θέατρο. Μετά την επιτυχημένη Bossa Nova, μια δεύτερη παραγωγή, για το ίδιο θέατρο, του Κ. Ρήγου, ο οποίος αναμειγνύοντας ξανά ηθοποιούς και χορευτές ταξίδεψε με τους θεατές στο παρθενικό και τελευταίο ταξίδι του Τιτανικού.
Με χορό, και συγκεκριμμένα με μια δημιουργία μικρής διάρκειας του Δ. Παπαϊωάννου, εγκαινιάστηκε η Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το περασμένο φθινόπωρο. Με το Πουθενά, οι θεατές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τους κρυφούς μηχανισμούς και τις δυνατότητες της ανακαινισμένης σκηνής του κτηρίου Τσίλλερ.
Η τάση των τελευταίων ετών του Εθνικού Θεάτρου να παρουσιάζει χοροθεατρικές παραστάσεις είναι σαφώς πολύ σημαντική και καλοδεχούμενη… με την ελπίδα όμως σταδιακά να ανοίξουν οι πόρτες του και σε νεότερους, λιγότερο γνωστούς, αλλά ταλαντούχους και πολλά υποσχόμενους χορογράφους…
http://www.n-t.gr/
Από την άλλη μεριά, στο Βορρά, το Κρατικό Θεάτρο Βορείου Ελλάδος -και συγκεκριμένα το Χοροθέατρο-, μετά από παύση της λειτουργίας του για έναν ολόκληρο χρόνο έβαλε και πάλι μπροστά! Σε χορογραφία του Αντώνη Φωνιαδάκη παρουσίασε το Νοέμβριο το έργο Ρωμαίος και Ιουλιέττα. Δυστυχώς όμως, μετά από αυτή την παραγωγή μπαίνει άλλη μία άνω τελεία στο κεφάλαιο Χοροθέατρο του ΚΘΒΕ, αφού αυτό παύει να απασχολεί μόνιμα χορευτές για άλλη μια φορά. Η τύχη του έχει αφεθεί στα χέρια του νυν καλλιτεχνικού διευθυντή, Σωτήρη Χατζάκη, και του Υπουργείου Πολιτισμού. Άλλη μια σοβαρή απώλεια για τη Βόρεια χορευτική (μη) πραγματικότητα…
http://www.ntng.gr/
Την άνοιξη, το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων έδωσε το ετήσιο ραντεβού του με το κοινό για 8η χρονιά, όπου 43 ομάδες φιλοξενήθηκαν σε 4 κεντρικά θέατρα για έναν περίπου μήνα. Πανικός! Τι να πρωτοδεί κανείς, ειδικά σε μια περίοδο όπου ξεκινάει το Φεστιβάλ Αθηνών και ακολουθούν το Φεστιβάλ Χορού του Δ. Αθηναίων και της Καλαμάτας… Ένα ζύγισμα βρε παιδιά, έλεος!
Άραγε η τοπική παραγωγή κέρδισε το στοίχημα, έπαιξε σε γεμάτα θέατρα; Δυστυχώς η απάντηση είναι αρνητική και η ανάγκη για ένα τουλάχιστον θέατρο αποκλειστικά για το χορό είναι άκρως επιτακτική για την επιβίωσή του. Επίσης, ένας πιο άμεσος και αισθητικά πιο εκσυγχρονισμένος τρόπος επικοινωνίας του με το ευρύτερο κοινό, είναι επειγόντως απαραίτητος!
Πάντως, κατά κάποιο μαγικό τρόπο, τα εγκαίνια του πολιτιστικού κέντρου «Πολύτροπον», του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη στην οδό Πειραιώς, έγιναν την κατάλληλη στιγμή και από το φθινόπωρο του 09 παρουσιάζονται εκεί αρκετές χορογραφικές δουλειές. Αμφιλεγόμενη είναι βέβαια η καταλληλότητα του εν λόγω χώρου για τον πειραματικό χορό και στα αρνητικά οι υψηλές τιμές των εισιτηρίων του…
http://www.mcf.gr/
Χωρίς αμφιβολία, ο τρόπος που έχει θεσπιστεί και λειτουργεί το θέμα των «επιχορηγήσεων» για το χορό είναι αδιανόητος. Αν φανταστεί κανείς ότι όλες σχεδόν οι επιχορηγορηγούμενες ομάδες δουλεύουν υπό τρομερή πίεση χρόνου για ένα διάστημα 2-3 μηνών, συνήθως με μεγάλη δυσκολία ανεύρεσης ακατάλληλων -ως επι το πλείστον- χώρων για να παρουσιάσουν, για ένα μικρό αριθμό παραστάσεων, τα νέα τους έργα, σχεδόν όλες μαζί και σε αναμονή της εκταμίευσης των χρημάτων… Ελλείψει άλλων πόρων οι ομάδες και οι χορογράφοι αναγκάζονται να κάνουν πολλών ειδών εκπτώσεις στο καλλιτεχνικό τους έργο, να παίρνουν δάνεια διαφόρων ειδών, να κακοπληρώνουν τους συντελεστές τους και εντέλει να μη φτάνουν αυτά τα έργα στο ευρύτερο κοινό, πόσω μάλλον να έχουν την ευκαιρία για μια διεθνή πορεία. Μόνες ελπίδες και λύσεις, ο προσωπικός αγώνας των δημιουργών να στείλουν ένα καλό βίντεο σε ξένα φεστιβάλ και θέατρα και οι κατά καιρούς «πλατφόρμες», όπως το Σύστημα Αθήνα (τεύχος 46), ή η Πλατφόρμα Σύγχρονου Ελληνικού Χορού, που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια στο Μέγαρο και η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2010.
http://www.ekethech.gr/ | www.choreographers.gr
Με αφορμή όλα τα παραπάνω, αλλά και πολλά παραλειπόμενα, τα οποία συμβάλλουν στο να θεωρούνται οι καλλιτέχνες σε αυτή τη χώρα άτομα γραφικά και Δον-Κιχωτικά, θεσπίστηκε και το πολυαναμενόμενο σωματείο της χορευτικής κοινότητας, με την περίεργη ομολογουμένως ονομασία Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ. Το πρώτο δεκαήμερο του 2010 αναμένεται και η δεύτερη μεγάλη γενική συνέλευση, όπου θα συζητηθούν τα πολλά και φλέγοντα ζητήματα του χώ(ο)ρου…
http://sexwxo.blogspot.com/
Αξίζει πάντως να ανακαλύψει κανείς τη νέα χορευτική σκηνή σε αυτή τη χώρα… θα διαπιστώσει ότι έχουν αλλάξει πολλά, οι νέοι χορογράφοι βρίσκονται πλέον πιο κοντά σε αυτό που συμβαίνει σήμερα στη διεθνή σκηνή και οι δυνατότητες των χορευτών μας είναι υψηλότατες και περιλαμβάνουν πολλά πέρα από το σώμα…
Οι περισσότεροι έχουν αρκετά να δώσουν, with a little help from…
HAPPY NEW GEAR !!!
www.decadance-velvet.blogspot.com