Διαβάζοντας το “American Elf: book 2” του, μας ανοίγει η όρεξη ν’ ασχοληθούμε και με μερικές παλαιότερες δουλειές του “superstar” δημιουργού.
Quit your job (2002, Alternative comics)
Ένα παράξενο συμβάν κάνει τον Kochalka να παρατήσει τη δουλειά του και ν’ ασχοληθεί με όσα πραγματικά θέλει. Ο δρόμος για μια νέα περιπέτεια ανοίγεται μπροστά του και με συνοδοιπόρο τη γάτα του θα κάνει και άλλους να παρατήσουν τη δουλειά τους μέχρι να επιστρέψει ξανά στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε.
Monkey VS. Robot: and the crystal of power (2003, Top Shelf)
Ώρες-ώρες είναι συγκινητική η απλότητα των comics του James Kochalka. Στην προσπάθειά του να φτιάξει ένα μεγαλειώδες comic που θα μιλάει για την κυριαρχία της τεχνολογίας ενάντια στη φύση (π.χ. ό,τι είχαν καταφέρει να κάνουν μουσικά οι Grandaddy με το album τους “The Sophtware Slump” στα early 00s), σχεδιάζει μια απέριττη ιστορία, στην οποία μαϊμούδες πολεμάνε ρομπότ. Τα ρομπότ θέλουν φυσικούς πόρους και οι μαϊμούδες είναι θυμωμένες μαζί τους. Παλεύουν μεταξύ τους μέχρι τελικής πτώσεως. End of story.
Conversation #1 (με τον Craig Thompson) + #2 (με τον Jeffrey Brown) (2004 + 2005, Top Shelf)
Και για τα 2 “Conversation” που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα, η συνταγή είναι απλή: o Kochalka προσκαλεί έναν φίλο του δημιουργό comics, και μαζί φτιάχνουν ένα mini-comic στο οποίο ο καθένας σκιτσάρει τον εαυτό του ενώ ταυτόχρονα συζητάει με τον άλλον για –πραγματικά- οτιδήποτε τον απασχολεί. Στο καθένα καρέ του comic, τα σκίτσα και οι σκέψεις των δημιουργών μπερδεύονται μεταξύ τους και το αποτέλεσμα καταλήγει να είναι bigger-than-life.
The cute manifesto (2005, Top Shelf)
Συλλογή mini-comics, που λίγο-πολύ δημιουργούν ένα μανιφέστο των όσων πιστεύει ο ανήσυχος δημιουργός. Πολλές φορές ως αναγνώστης χάνεσαι στις σκέψεις που έχει χαθεί και ο ίδιος, δίχως αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Η ιστορία με το gameboy που είναι σχεδιασμένη με pixels και η ιστορία όπου για πρώτη φορά ο Kochalka σκιτσάρει τον εαυτό του, όχι σαν elf, αλλά όπως μοιάζει κανονικά (ποιος είπε ότι δεν μπορεί να κάνει ρεαλιστικά σκίτσα;), είναι όλα τα λεφτά.
Share this!
This entry was posted in comics and tagged comics, readings, reviews. Bookmark the permalink. Both comments and trackbacks are currently closed.
Loading...
Mingle
JAMES KOCHALKA COMICS!
Διαβάζοντας το “American Elf: book 2” του, μας ανοίγει η όρεξη ν’ ασχοληθούμε και με μερικές παλαιότερες δουλειές του “superstar” δημιουργού.
Quit your job (2002, Alternative comics)
Ένα παράξενο συμβάν κάνει τον Kochalka να παρατήσει τη δουλειά του και ν’ ασχοληθεί με όσα πραγματικά θέλει. Ο δρόμος για μια νέα περιπέτεια ανοίγεται μπροστά του και με συνοδοιπόρο τη γάτα του θα κάνει και άλλους να παρατήσουν τη δουλειά τους μέχρι να επιστρέψει ξανά στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε.
Monkey VS. Robot: and the crystal of power (2003, Top Shelf)
Ώρες-ώρες είναι συγκινητική η απλότητα των comics του James Kochalka. Στην προσπάθειά του να φτιάξει ένα μεγαλειώδες comic που θα μιλάει για την κυριαρχία της τεχνολογίας ενάντια στη φύση (π.χ. ό,τι είχαν καταφέρει να κάνουν μουσικά οι Grandaddy με το album τους “The Sophtware Slump” στα early 00s), σχεδιάζει μια απέριττη ιστορία, στην οποία μαϊμούδες πολεμάνε ρομπότ. Τα ρομπότ θέλουν φυσικούς πόρους και οι μαϊμούδες είναι θυμωμένες μαζί τους. Παλεύουν μεταξύ τους μέχρι τελικής πτώσεως. End of story.
Conversation #1 (με τον Craig Thompson) + #2 (με τον Jeffrey Brown) (2004 + 2005, Top Shelf)
Και για τα 2 “Conversation” που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα, η συνταγή είναι απλή: o Kochalka προσκαλεί έναν φίλο του δημιουργό comics, και μαζί φτιάχνουν ένα mini-comic στο οποίο ο καθένας σκιτσάρει τον εαυτό του ενώ ταυτόχρονα συζητάει με τον άλλον για –πραγματικά- οτιδήποτε τον απασχολεί. Στο καθένα καρέ του comic, τα σκίτσα και οι σκέψεις των δημιουργών μπερδεύονται μεταξύ τους και το αποτέλεσμα καταλήγει να είναι bigger-than-life.
The cute manifesto (2005, Top Shelf)
Συλλογή mini-comics, που λίγο-πολύ δημιουργούν ένα μανιφέστο των όσων πιστεύει ο ανήσυχος δημιουργός. Πολλές φορές ως αναγνώστης χάνεσαι στις σκέψεις που έχει χαθεί και ο ίδιος, δίχως αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Η ιστορία με το gameboy που είναι σχεδιασμένη με pixels και η ιστορία όπου για πρώτη φορά ο Kochalka σκιτσάρει τον εαυτό του, όχι σαν elf, αλλά όπως μοιάζει κανονικά (ποιος είπε ότι δεν μπορεί να κάνει ρεαλιστικά σκίτσα;), είναι όλα τα λεφτά.